Firma Victaulic, światowy lider w dziedzinie rozwiązań mechanicznego łączenia rur, została założona w Nowym Jorku w 1925 roku. Początkowo podstawową działalnością firmy była produkcja elementów łączących do całkowicie nowej technologii — śrubowych łączników rurowych - wykorzystujących systemy rowkowania rur i specjalnych uszczelnień, w celu zapewnienia trwałych i niezawodnych połączeń.

Pomysł łączenia rur za pomocą śrubowych łączników mechanicznych powstał w czasie I wojny światowej w celu szybkiej budowy rurociągów do przesyłania paliwa i wody dla sił sprzymierzonych. Aby sprostać temu zadaniu utworzono firmę ściśle współpracującą z brytyjskim ministerstwem obrony w celu opracowania nowej metody łącznia. Z czasem firmie nadano nazwę pochodzącą od wynalezionego łącznika, która brzmiała Victory Pipe Joint Company. Ze względu na pierwsze militarne zastosowania produktów, firma była znana jako „victory joint”. Później łącząc słowa „Victory” (zwycięstwo) i „Hydraulics” (hydraulika), skrócono nazwę do Victaulic, a firma zaczęła się koncentrować na cywilnej produkcji dla branży instalacji rurowych i wprowadzać na rynek swoją innowacyjną metodę łączenia rur.

Przez ponad 80 lat entuzjazm firmy do wymyślania niekonwencjonalnych rozwiązań pozwalał jej wytyczać nowe ścieżki i stawiać czoła najbardziej wyjątkowym wyzwaniom pojawiającym się w branży.

Victaulic w Polsce

W wyniku dalszej ekspansji firmy, w 1999 roku została podjęta decyzja o uruchomieniu produkcji w Europie. Na podstawie dokonanych analiz zdecydowano się na zainwestowanie w odlewnię w Drezdenku. Przyczyną podjęcia tej decyzji było nie tylko dogodne położenie i warunki ekonomiczne, ale przede wszystkim duże doświadczenie i tradycje odlewni. Już od 1946 roku odlewnia działała na potrzeby odbudowy zniszczonego działaniami wojennymi kraju. W późniejszym okresie podstawowym profilem działalności była produkcja części do maszyn rolniczych. Od 1999 roku nastąpił znaczny rozwój firmy. Zainwestowano w nowe wyposażenie zakładu i dokonano zmiany profilu produkcyjnego na wyroby z żeliwa sferoidalnego.

Historia Odlewni

Odlewnia żeliwa w Drezdenku, jest jednym z najstarszych zakładów przemysłowych znajdujących się w regionie. Początek większego rozwoju przemysłu w Drezdenku i okolicy, szacuje się na rok 1857, co wiąże się z uruchomieniem linii kolejowej Kostrzyn – Gorzów – Krzyż i budową stacji 1,5 km na północ od miasta, w miejscowości Vordamm. W tym tez czasie zaczynają się pojawiać pierwsze wzmianki o odlewni żeliwa. Dokładnego czasu powstania odlewni z powodu braku materiałów źródłowych nie da się określić, jednak pierwszą potwierdzoną data jest rok 1863, kiedy to odnotowano istnienie zakładu P. Kunkel Eisengiesserei, Strasse 65, Vordamm, Tel. 87. Z tego też czasu pochodzą pierwsze zdjęcia odlewni.

Po zakończeniu pierwszej wojny światowej, w 1918 roku, firma została wykupiona (lub przejęta) przez niemieckiego przemysłowca Karla Kohla. Od tego czasu firma występuje pod nazwą Kohl, Karl vormals "P.Kunkel GmbH" Inh. Mohlenbaumeister Karl Kohl und Oberingenieur Wilhelm Brahtz, Eisengiesserei, Maschinenfabrik, Mohlenbauanstalt Driesener Strasse 65 tel.87, Vordamm. W nazwie firmy figurują dwa nazwiska właścicieli: Mistrz budowy młynów Karl Kohl i inżynier Wilhelm Brahtz. Głównym profilem działalności było odlewanie żeliwa, budowa maszyn, produkcja wyposażenia młynów oraz funkcjonował zakład budowy młynów. W czasie drugiej wojny światowej firma zostala zmilitaryzowana i została przyłączona do firmy Geraetenbau Dirschau (Tczew) E.Schmidt OHG, i od tego czasu nazywała sie Geraetebau Dirschau, E.Schmidt OHG , Karl Kohl Maschinenfabrik Vordamm/Ostbahn. Na podstawie umowy z 29.10.1941 r (wyciąg z rejestru handlowego - Handelsregisterauszug von 29.10.1941 r.Vertrag zwischen dem Deutschen Reich und der Firma Geraetenbau 1941) firma rozpoczęła produkcję na potrzeby lotnictwa (m.in. metalowe elementy optyki, szablony z blach stalowych) W styczniu 1945 roku, Drezdenko i tereny odlewni zostały zajęte przez armię sowiecką.

Po wojnie podjęto w odlewni produkcję części do maszyn rolniczych. Już w połowie 1946 roku nastąpił pierwszy spust z pieca i wykonano pierwsze odlewy. Na przełomie 1947/48 roku zakład nastawił się na odlewy kanalizacyjne dla miasta Łodzi. Pod koniec 1948 roku przystąpiono do wykonywania odlewów kolo­rowych dla potrzeb PKP (oprawy lamp), a także aluminiowych eks­portowanych do ZSRR. Ten profil produkcji utrzymywał się do 1952 roku, przy czym zatrudnienie i produkcja stale wzrastała. W 1952 roku zakład przestawił się na produkcję żeliwa ciągliwego. W związku z tym zbudowane zostały dwie baterie żarzaków wraz z kominem i powiększyła się powierzchnia odlewni. Przestawiono się również na formowanie maszynowe. W tym okresie odczuwano duży brak robotników i pracowników techniczno-inżynieryjnych. Zakład był zmuszony dowozić ludzi z pobliskich wsi i miasteczek. Produkcja wykazywała w dalszym ciągu tendencję wzrostową, a podstawowym asortymentem produkcji stały się części zamienne dla rolnictwa oraz odlewy dla potrzeb górnictwa. Od 1962 ,roku za­kład przystąpił. do produkcji eksportowej. Produkowano tzw. "pal­ce" do żniwiarek, które wysyłano do Węgier i Syrii. W 1964 roku zakład rozpoczął produkcję kółek ręcznych do armatury wysokoprężnej, która była rozwijana również w latach 1965 i 1966. W latach 1965-1970 przeprowadzono dalszą rozbudowę i modernizację zakładu.

Źródła:
Materiały własne
Zeszyty Lubuskie nr7, s.78
http://de.wikipedia.org/wiki/Drezdenko